MSZA ŚWIĘTA PRZY KRZYŻU NA BLICHU

21 maja o godzina 19.00 przy krzyżu na ul. Blich była sprawowana przez Ks. Piotra Róża Msza święta w 180 ROCZNICĘ POSTAWIENIA KRZYŻA PRZYDROŻNEGO.

Polecane Intencje to: PROŚBA o wszelkie potrzebne łaski dla mieszkańców Gorlic  oraz opiekę Matki Niepokalanej – Gorlickiej Pani, życie wieczne w Królestwie Niebieskim dla zmarłych z gorlickich rodzin.

Corocznie (co najmniej od kilkudziesięciu lat) w maju sprawowana jest Msza święta przy KRZYŻU NA BLICHU. Zapamiętałam (jako osoba dorosła) Msze święte, które odprawiał przy krzyżu ks. Prałat Bronisław Ryba.  Majowy wiosenny pejzaż pozwala nam jeszcze mocniej przeżywać piękno liturgii. W tym roku przeżycia nasze są niezwykłe, przecież to 180 lat krzyż ten chroni nas od nieszczęść.  Dziękujemy więc Bogu Trójjedynemu i Matce Najświętszej – Pani Gorlickiej za tę niezwykłą uroczystość. Przy tym krzyżu modlili się nasi przodkowie, więc „Bogu niech będą dzięki” za wiarę, która nam przekazali. Stajemy zawsze z wielkim przejęciem w tym miejscu, bo tutaj nasi dziadkowie i rodzice wznosili modlitwy do Pana Boga, wierząc mocno we wstawiennictwo i opiekę Matki Najświętszej. Kapliczki i Krzyże przydrożne były i są nieodłącznym elementem polskiego krajobrazu kulturowego. Są znakiem przynależności religijnej, miejscem spotkań wiernych, przypominają o historii i ludzkich wydarzeniach. Przy tym krzyżu okoliczni mieszkańcy od kilkudziesięciu lat spotykają się w miesiącu maju, śpiewając litanię loretańską, różnorodne pieśni, zwłaszcza maryjnie oraz modlą się na różańcu w różnych intencjach.  Szkoda, że są to najczęściej osoby w wieku podeszłym, ale przyprowadzają czasem swoje wnuki. Jest więc nadzieja, że tradycja nie zaginie. Ks. Piotr zachęcał do wznoszenia kapliczek przy prywatnych posesjach.

Trochę z historii tego miejsca… Krzyż ten stał do niedawna przy ruchliwej drodze, wiodącej z „Kopalni” na ulicę Blich. Dawniej to była Ropica Dolna. 

Został wzniesiony w 1846 roku – taka data widnieje na pionowej desce krzyża. 1846 to rok rabacji galicyjskiej. W okresie rabacji znaczącą rolę w Gorlicach odegrał ksiądz Wojciech Michna – w wygaszaniu jej na terenie ziemi gorlickiej. W związku z tym miała ona o wiele mniejsze rozmiary niż gdzie indziej. Wzdłuż rzeki Ropy, nad którą leżą Gorlice, stały warty mieszczańskie, pilnując czy jakaś banda chłopskich rozbójników nie będzie przechodziła. …Bogu dzięki, żadna nie przybyła, dwory ocalone… Na terenie powiatu gorlickiego napady można było policzyć niemalże na palcach. Mieszczanom gorlickim udało się ocalić od rabunku i zniszczeń dwory położone za rzeką Ropą. Być może krzyż na Blichu to wotum za ocalenie mieszkańców od zniszczeń i śmierci. 

W 1934 roku Ks. Bronisław Świeykowski dokonał generalnej renowacji krzyża.  

W 2026 roku ponownie został on odnowiony i przeniesiony w nowe miejsce.

Składamy serdeczne „Bóg zapłać” Ks. Piotrowi za Eucharystię i wygłoszone słowo Boże, nawiązujące do liturgii z dnia 21 maja. W modlitwie arcykapłańskiej Jezusa „wybija się” prośba o jedność Jego uczniów i tych, którzy za ich sprawą uwierzą, czyli także nas.  Zbawiciel prosi, „abyśmy wszyscy stanowili jedno”. Taka jedność jest możliwa, jednak obserwując praktykę trudno w to uwierzyć. Jezus wyprosił dla nas łaskę zachowania jedności. Teraz od nas zależy, czy z niej skorzystamy, czyli czy jesteśmy gotowi do pojednania się z drugim. Oby ta Eucharystia nas umocniła, byśmy szli przez życie pełni wiary, nadziei i miłości.  Po Komunii świętej Ks. Piotr poświęcił odnowiony krzyż. Po czym odśpiewaliśmy Litanię do Matki Bożej Loretańskiej i zakończyliśmy jak zawsze „Barką” ulubioną pieśnią oazową św. Jana Pawła II, kojarzoną z momentem wyboru na konklawe w 1978 roku. Członkowie wspólnoty SRK co roku biorą czynny udział w liturgii poprzez czytanie słowa Bożego, śpiewanie psalmu i modlitwę wiernych. Dziękujemy również Pani Basi za pomoc w prowadzeniu śpiewów. Największą jednak naszą radością był wysoki wręcz rekordowy udział w Eucharystii.  

Dziękujemy wszystkich uczestniczącym w Eucharystii, zaproszonym Gościom, Władzom Gminy a zwłaszcza dzieciom, bo tak jak śpiewamy w Apelu Jasnogórskim, „już dzisiaj zależy od polskiej młodzieży następne tysiąc lat”.

Marta Przewor, zdjęcia Wiktor Bednarczuk